اطلاعاتی در باره آگاو ها
نظرات <-EntryCommentCount->گياهي است معمولا بدون ساقه ، برگهاي آن ريشه اي است يعني به طور گروهي مستقيما از ريشه خارج مي شوند. برگها بزرگ، پهن، دراز به طول تا 2متر، ضخيم گوشتي، زير برگها محدب و برآمده و روي برگها مقعر، برنگ سبز خاكستري است. بعلاوه برگ گوشتدار آگاوها در بعضي انواع، ظاهري كوچك دارد كه خود بهترين وسيله تشخيص آنها از يكديگر است. كناره برگها داراي تيغهاي تيز، خيلي محكم و خميده به رنگ قهوه اي مايل به سياه مي باشد. گلهاي آن به رنگ زرد مايل به سبز، متعدد در اطراف محور شاخه گل دهنده كه از وسط برگها بيرون مي ايد قرار دارند. طول محور گلها در بعضي گونه ها به 9-8 متر هم مي رسد. در گياه آگاو معمولا آرايش گلهاي آن پس از چندين سال ظاهر مي شود. شايد پس از 40-30 سال.
سابقا معتقد بودند كه در برخي گونه ها پس از يك قرن ظاهر مي شود پس از آن معمولا گروه برگهاي گياه از بين مي رود1. برروي ساقه گلدار آنهاHampe كه از بين برگ ها خارج مي شود و طول قابل ملاحظه پيدا مي كند گلها با ظاهر زنگ مانند پديد مي آيد. در گياه مذكور كه نوع زينتي Agave ها مي باشند(A.Amerieam) در مناطق مديترانه ، مخصوصا نواحي ساحلي پرورش و در الجزاير سازش حاصل پيدا نموده اند.
گل آذين به جاي دارا بودن گلها كه معمولا به حالت تحليل يافته اند، داراي غده هاي كوچك هستند كه مي توان از آنها و يا از قطعات ريزوم گياه براي تكثير استفاده به عمل آورد1.
تكثير آگاو از طريق كاشت يا جوشهاي نزديك ريشه آن صورت مي گيرد. جاهاي آفتابي را دوست دارد و در مناطقي كه زمستان يخبندان دارد بايد در پناه گذارده شود. آگاو بومي هند و كلزيك است و در مناطق گرم آسيا و آمريكا انتشار دارد. در ايران گونه اي از آن به طور وحشي در بلوچستان در باغهاي سفيد آباد مي رويد و در باغباني نيز به عنوان گياه زينتي پرورش داده مي شود2.
در تيره آمار يليس گياهاني متعلق به جنس Agave را دوست دارد و در مناطقي كد زمستان يخبندان دارد بايد در پناه گذارده شود.
آگاو بومي هند و مكزيك است و در مناطق گرم آسيا و آمريكا انتشار دارد. در ايران گونه اي از آن به طور وحشي در بلوچستان در باغهاي سفيد اباد مي رويد و در ............
الباقی در ادامه مطلب بعد از عضویت لطفا
