گياهي است معمولا بدون ساقه ، برگهاي آن ريشه اي است يعني به طور گروهي مستقيما از ريشه خارج مي شوند. برگها بزرگ، پهن، دراز به طول تا 2متر، ضخيم گوشتي، زير برگها محدب و برآمده و روي برگها مقعر، برنگ سبز خاكستري است. بعلاوه برگ گوشتدار آگاوها در بعضي انواع، ظاهري كوچك دارد كه خود بهترين وسيله تشخيص آنها از يكديگر است. كناره برگها داراي تيغهاي تيز، خيلي محكم و خميده به رنگ قهوه اي مايل به سياه مي باشد. گلهاي آن به رنگ زرد مايل به سبز، متعدد در اطراف محور شاخه گل دهنده كه از وسط برگها بيرون مي ايد قرار دارند. طول محور گلها در بعضي گونه ها به 9-8 متر هم مي رسد. در گياه آگاو معمولا آرايش گلهاي آن پس از چندين سال ظاهر مي شود. شايد پس از 40-30 سال.

          سابقا معتقد بودند كه در برخي گونه ها پس از يك قرن ظاهر مي شود پس از آن معمولا گروه برگهاي گياه از بين مي رود1. برروي ساقه گلدار آنهاHampe كه از بين برگ ها خارج مي شود و طول قابل ملاحظه پيدا مي كند گلها با ظاهر زنگ مانند پديد مي آيد. در گياه مذكور كه نوع زينتي Agave ها مي باشند(A.Amerieam) در مناطق مديترانه ، مخصوصا نواحي ساحلي پرورش و در الجزاير سازش حاصل پيدا نموده اند.

           گل آذين به جاي دارا بودن گلها كه معمولا به حالت تحليل يافته اند، داراي غده هاي كوچك هستند كه مي توان از آنها و يا از قطعات ريزوم گياه براي تكثير استفاده به عمل آورد1.

           تكثير آگاو از طريق كاشت يا جوشهاي نزديك ريشه آن صورت مي گيرد. جاهاي آفتابي را دوست دارد و در مناطقي كه زمستان يخبندان دارد بايد در پناه گذارده شود. آگاو بومي هند و كلزيك است و در مناطق گرم آسيا و آمريكا انتشار دارد. در ايران گونه اي از آن به طور وحشي در بلوچستان در باغهاي سفيد آباد مي رويد و در باغباني نيز به عنوان گياه زينتي پرورش داده مي شود2.

          در تيره آمار يليس گياهاني متعلق به جنس Agave را دوست دارد و در مناطقي كد زمستان يخبندان دارد بايد در پناه گذارده شود.

          آگاو بومي هند و مكزيك است و در مناطق گرم آسيا و آمريكا انتشار دارد. در ايران گونه اي از آن به طور وحشي در بلوچستان در باغهاي سفيد اباد مي رويد و در ............ 

الباقی در ادامه مطلب بعد از عضویت لطفا

          گياهي است معمولا بدون ساقه ، برگهاي آن ريشه اي است يعني به طور گروهي مستقيما از ريشه خارج مي شوند. برگها بزرگ، پهن، دراز به طول تا 2متر، ضخيم گوشتي، زير برگها محدب و برآمده و روي برگها مقعر، برنگ سبز خاكستري است. بعلاوه برگ گوشتدار آگاوها در بعضي انواع، ظاهري كوچك دارد كه خود بهترين وسيله تشخيص آنها از يكديگر است. كناره برگها داراي تيغهاي تيز، خيلي محكم و خميده به رنگ قهوه اي مايل به سياه مي باشد. گلهاي آن به رنگ زرد مايل به سبز، متعدد در اطراف محور شاخه گل دهنده كه از وسط برگها بيرون مي ايد قرار دارند. طول محور گلها در بعضي گونه ها به 9-8 متر هم مي رسد. در گياه آگاو معمولا آرايش گلهاي آن پس از چندين سال ظاهر مي شود. شايد پس از 40-30 سال.

          سابقا معتقد بودند كه در برخي گونه ها پس از يك قرن ظاهر مي شود پس از آن معمولا گروه برگهاي گياه از بين مي رود1. برروي ساقه گلدار آنهاHampe كه از بين برگ ها خارج مي شود و طول قابل ملاحظه پيدا مي كند گلها با ظاهر زنگ مانند پديد مي آيد. در گياه مذكور كه نوع زينتي Agave ها مي باشند(A.Amerieam) در مناطق مديترانه ، مخصوصا نواحي ساحلي پرورش و در الجزاير سازش حاصل پيدا نموده اند.

           گل آذين به جاي دارا بودن گلها كه معمولا به حالت تحليل يافته اند، داراي غده هاي كوچك هستند كه مي توان از آنها و يا از قطعات ريزوم گياه براي تكثير استفاده به عمل آورد1.

           تكثير آگاو از طريق كاشت يا جوشهاي نزديك ريشه آن صورت مي گيرد. جاهاي آفتابي را دوست دارد و در مناطقي كه زمستان يخبندان دارد بايد در پناه گذارده شود. آگاو بومي هند و كلزيك است و در مناطق گرم آسيا و آمريكا انتشار دارد. در ايران گونه اي از آن به طور وحشي در بلوچستان در باغهاي سفيد آباد مي رويد و در باغباني نيز به عنوان گياه زينتي پرورش داده مي شود2.

          در تيره آمار يليس گياهاني متعلق به جنس Agave را دوست دارد و در مناطقي كد زمستان يخبندان دارد بايد در پناه گذارده شود.

          آگاو بومي هند و مكزيك است و در مناطق گرم آسيا و آمريكا انتشار دارد. در ايران گونه اي از آن به طور وحشي در بلوچستان در باغهاي سفيد اباد مي رويد و در باغباني نيز به عنوان گياه زينتي پرورش داده مي شود.

تركيبات شيميايي:

          در برگهاي گونه آگاو و آمريكايي كه در هند مي رويد طبق مطالعاتي كه شده در حدود 65% درصد ماده هكوژنين يافته مي شود. در گزارش ديگري در مورد تجزيه گونه A,cantala  آمده است كه برگهاي گياه داراي استروئي ساپوژنين و هكوژنين مي باشد. ماده هكوژنين را از باقيمانده برگهاي گياه پس از اينكه فيبر sisal از آن گرفته شد، به دست مي آورند. Sisal يك لغت مكزيكي است و به الياف محكمي گويند كه از برگهاي گياه آگاو گرفته مي شود و در نساجي و صنعت طنابسازي و نظاير آن كاربرد دارد. در ضمن به خود گياه نيز سينرال گفته مي شود.

در برگهاي گياه همچنين ساپوناز وجود دارد. در گزارش ديگري آمده است كه در تجزيه گياه گونه Asisalana از تفاله باقيمانده برگها پس از اينكه الياف برگها جدا شده است ماده هكوژنين به دست مي آيد. هكوژنين در داروسازي براي ساختن كورتيزون و هورمونهاي جنسي به كار مي رود. هكوژنين منبع غني از استروئيدها است. در ريشه برخي از آگاوها از جمله در ريشه A.rigiala نوعي قند به نام آگاوز به فرمول خام C12H22O11 ساپونين، رزين و .... وجود دارد.

 خواص و كاربرد :

در تفاله برگهاي چند گونه از آگاو پس از اينكه الياف آن براي مصارف صنعتي جدا شد، هكوژنين وجود دارد كه استخراج مي شود. هكوژنين براي ساختن كوتيزون و هورمونهاي جنسي به كار مي رود. از نظر مصارف صنعتي به طور كلي دو نوع از آگاو بيشتر مورد توجه است. يكي گونه A.sisalana يا A.rigida مي باشد كه بيشتر از نظر تهيه الياف خشن sisal  يا به لغت ديگر فرانسوي Heneguen به كار مي رود. گونه ديگر A. heteracantha مي باشد كه از آن الياف نازكتر ولي در عين حال محكم به نام crinde tampica يا  Ixtle. نام  Heneguen به واريته اي از اين گونه كه اختصاصا براي استخراج الياف خشن به كار مي رود نيز گفته مي شود. گونه A.sisalana فاقد تيغهاي كنار برگها مي باشد و استخراج الياف آن آسانتر و راندمان بيشتري دارد. با توجه به مصارف ياد شده آگاو اصولا از گياهان ليفي و نساجي محسوب مي شود. برداشت برگها معمولا در تابستان انجام مي گيرد. برگها دراز، سفت و قوي است. ابتدا الياف آنها با وسيله مخصوص الياف گيري خارج مي شود. الياف گرفته شده شسته شده و براي اينكه تمام مواد خارجي گياهي از الياف گرفته شود، كوبيده شده و شانه مي شود و پس از آن مجددا چندين بار در آب شسته مي شود و براي سفيد شدن آن را در آفتاب پهن مي كنند.

         ساقه آگاو داراي شيره شيريني است كه پس از گرفتن شيره، ان را تبخير و تغليظ نموده به شكل شربت شيرين غليظي به نام عسل ماگي در بازار عرضه مي نمايند.

         برگهاي سيزال بند داراي مواد قندي است كه از آن استخراج مي شود. به طور متوسط از هر 500برگ 140 كيلوگرم الياف فيبر خشك شده و از 2800-2700 كيلوگرم پولپ يعني قسمت گوشتدار برگ در حدود 150كيلوگرم قند به دست مي آورند. در چين از گياه آگاو آمريكايي براي تهيه حشره كش استفاده مي شود ‌‌[ چونگ كوئوتونونگ يائوچي] در هند از ريشه آگاو گونه آمريكايي به عنوان مدر، معرق و ضد عفوني كننده استفاده مي شود و شيره برگهاي آن ملين، مدر و قاعده آور است . ودر موارد كمبود ويتامين C داروي مفيدي است. و در هند و چين از شيره برگها به عنوان ملين و مدر استفاده مي شود (فوكود). ومغز گياه در استعمال داخلي به عنوان ضد تب در استعمال خارجي و براي ضد عفوني كردن و التيام زخم مصرف مي شود (مي نات و تپلو) در مورد گونه A. angustifolia كه گونه پرورشي است از شيره برگهاي آن براي تسكين دندان درد و ناراحتي چشم استفاده مي شود ( پروت و هرير)

           بومي هاي محل رويش آگاو از شيره برگهاي آگاو براي تهيه يك آشاميدني تخميري استفاده مي كنند به نام Pulque كه تازه آن طعم آشاميدني تهيه شده از سيب را   مي دهد كه Cidre ناميده مي شود.                                       

          خانواده آگاو حدود 300گونه يا بيشتر دارد كه در مناطق گرم و خشك و شبه گرم و خشك مي رويد گونه يا گونه هائي كه از آن در نقاط مختلف جهان بعنوان گياه زينتي كاشته مي شود1. آگاو گونه است درختي، درختچه اي بالارونده، پيچان يا گوشتي با ياقه قطور و بلند برگها مركب شانه اي يا بادبزني. گلها تك جنس، گلپوش شامل 6 قطعه رنگين و تخمدان فوقاني، برگ داراي دو پيچك در قاعده، پهنك برگ قلبي شكل  گياهي شبيه الوورا مي باشد2 به طوركلي باغبانها در ايران آن را آگاو مي نامند.

در كتب قديم به عربي آن را صباره و «الصبرالامريكايي» آورده مي شود.

در بلوچستان ايران گونه اي از آن مي رويد كد نام محلي آن كواربوتي مي باشد. گياهي است از خانواده Amaryllida داراي گونه هاي متعدد و مختلفي است كه نام معروف ترين آنها عبارت اند از :

 Agave amerieena(1  كه بومي كلزيكو بوده و در مناطقي از اسيا نيز مي رويد.

  Agave vera  cruz mill(2 گونه اي است هندي در اغلب مناطق هند مي رويد. در ايران نيز در بلوچستان در نصيرآباد ديده مي شود و نام محلي آن كوواربوتي مي باشد.

A.angusti folia Haw(3 از گونه هاي پرورشي مي باشد.

A.sisalana perr (4 اين گياه نيز هندي مي باشد.

A.cetala roxb (5 اين گياه نيز هندي است و در بمبئي آن را صبر يعني Aloe مي گويند.

آگاو ظاهرا شبيه گياه صبراست در برخي مناطق دنيا از جمله در بمبئي به آن Aloe گويند كه صحيح نيست. Agavos كلمه اي است يوناني است و به معناي تحسين آميز است و علت انتخاب اين نام براي گياه شايد اين باشد كه اين گياه بزرگ تحسين برانگيز است و وقتي به گل مي نشيند واقعا زيبا و ديدني مي شود.   

برگرفته از سایت : http://ojagsar.blogfa.com/post-14.aspx