معرفی اچینوفسولوکاکتوس Echinofossulocactus
نظرات 0
زیستگاه اصلی اچینوفسولوکاکتوس ، پهنه های شمالی
، مرکزی و غرب مکزیک است . ساختار ظاهری این جنس به صورت گرد کروی تا
استوانه ای کوتاه به رنگ خاکستری مایل به سبز و بدنه آن دارای شیارهای مواج
یکدست ، می باشد . آرئولهای کوچک آنها به
فاصله ٤ سانتیمتر از هم قرار دارند و دارای ٤ تا ٢٠ خار شعاعی و ١ تا ٤
خار مرکزی به رنگهای سفید ، زرد و قهوه ای هستند . گل آنها کوچک و قطر
انتهایی آن به ٥.٢ تا ٥.٣ سانتیمتر میرسد . طیف رنگی گلها سفید ، کرم و
ارغوانی است و دو تا سه بار در سال گلها شکوفا میشوند . روشنایی پسند و
گرمادوست و روی هم رفته از کاکتوسهای کم نیاز می باشد . نگهداری آن آسان
بوده و بیشتر خاکهای سبک ماسه ای (متخلخل) را می پسندد . هرگاه فصل زمستان ،
درجه درمای جایگاه نگهداری آن و یا گلخانه پایین باشد ، باید تا حد امکان
از آبیاری آن خودداری نمود . این کاکتوس در دمای تا چند درجه زیر صفر نیز
مقاومت و پایداری خوبی دارد . روش تکثیر آن با کاشت بذر و در اوایل بهار در
گلخانه می باشد . البته از راه قلمه زدن نیز به راحتی زیاد میشوند .
درباره اچینوفسولوکاکتوسها تجربیات و آموخته ها نشان داده که تا مدتی پس از
رویش بذر ، بهتر است از نشاء کردن در خزانه ها خودداری شود تا گیاه روئیده
شده استقامت کافی بدست آورد . خزانه این جنس از کاکتوسها به نور فراوان
نیاز داشته و پس از رویش بذر نیز بهتر است از ظرفهای سرپوشیده به محل روشن
گلخانه انتقال داده شوند .
کاکتوسها بسته به جنس های گوناگون ، تا
زمانی محدود شکل اصلی و بالغ خود را ندارند . درباره اچینوفسولاها نیز این
قانون پایدار است و تیغهای واقعی پس از زمان درازی ، شکل راستین و واقعی
خود را آشکار می سازند .
یادآوری میشود که از پایان زمستان تا آغاز پاییز به موقعیت آفتابی و نور ، همچنین آب کافی و مناسب نیازمندند .
چند گونه شناخته شده آن عبارتند از :
E.albatus , E.arrigens , E.confusus , E.hastatus , E.lloydii ,
E.multicostatus , E.ochoterenaus , E.tetraxiphus , E.vaupelianus ,
