و خداوند گل را آفريدتا بفهماند خودش را به آدم
نظرات 0به نام خدا
گل هميشه عاشق است. ببين چه بي‌منت عشوه مي‌فروشد به رهگذر، جاي مي گيرد در چشمان عابر، رايحه نهفته در جانش را نثار شاعر مي‌کند و شعر مي‌دهد دستش. استعاره مي‌شود و تشبيه‌اش... و خداوند گل را آفريد... براي آدم. که تنهايي خاکستري‌اش را زنده کند به رنگ گل. تا بفهماند خودش را به آدم. و قسم به آيه‌هاي سبز رنگ... خدا در گل خدا در آب و رنگ است خدا نقاش اين دشت قشنگ است خدا گل مي‌کند در نسترن‌ها خدا مي‌آيد از عطر چمن‌ها
پویا پورنگ
