Medicinal properties of cactus

Peyote

                    برای هزاران سال متمادی سرخپوستان  آمریکا از کاکتوس ها در درمان انواع بیماری ها استفاده می کردهاند و جایگاه ویژه ایی در طب سنتی آنان داشته و تا قبل از ورود غاصبان و آغاز تمدن جدید و شیوع بیماری های ناشناخته که منجر به شروع دانش و تحقیقات مدرن پزشکی شد برای چند دهه مثل اکثر نقاط دنیا طب سنتی به فراموشی سپرده شد بخصوص درقاره آمریکا که مهاجران جدید از لحاظ تاریخی و نژادی نیز قادر نبودنند با اقوام بومی ساکن آنجا ارتباط معنوی . اعتقادی بر قرار کنند . اما با گذشت زمان و مشاهده اثر تخریبی داروهای شیمیایی بر بدن انسان محققان را دوباره بسمت استفاده از روش ها و دستور العمل های طب سنتی کشاند .

                  در بیشتر کشور های دنیا کاکتوس ها بعنوان گیاهان زینتی مورد استقبال بخش های وسیعی از علاقمندان قرار گرفته است و کمتر به خواص دارویی آن توجه شده است . ما در این انجمن سعی می کنیم تا به خواص دارویی کاکتوس ها توجه ویژه ایی بکنیم و مطالب مفیدی برای استفاده علاقمندان و اعضاء را در سراسر جهان ارائه دهیم . 

یکی از قدیمی ترین و پر کاربرد ترین کاکتوس ها در طب سنتی کاکتوس  Lophophora williamsii یا Peyote است . این کاکتوس دارای ۵۰  نوع  ترکیب شمیایی مهم است که بعضی از ترکیبات آن از آلکالوئید های روانگردان مثل Mescaline  می باشد . اما از دیگر ترکیبات آن می توان به Hordenine . Tyramine  Dopamine  .  Anhalidine  . Pellotine  اشاره کرد که بعضی از آنها خاصیت پاک کنندگی و ضد عفونی کنندگی دارند که در گذشته هم قبایل مختلف سرخپوست از آب کاکتوس هایی که داری این خاصیت بود برای ضد عفونی کردن زخم پوستشان استفاده می کرد ه اند . اکنون ثابت شده که hordinine حداقل عامل باز دارنده ۱۸ نوع باکتری استافیلوکوک مقاوم به پنی سیلین است .

از پیوت برای درمان آنفلوانزا ، ورم مفاصل (مالش بر روی پوست برای مفاصل دردناک)، دیابت، اختلالات روده ، مار و عقرب گزیدگی و مسمومیت داتورا .  Tarahumara استفاده می کردند .

مصرف یک مقدار کم از Peyote برای مبارزه با گرسنگی ، تشنگی و خستگی در حالی که به یک شکار طولانی و طاقت فرسا رفته بودند برای سرخپوستان یک داروی حیاتی بوده که عامل بسیار مهمی در ادامه بقا برای آنان محسوب می شده است . و تقریبا در تمام قبایل همراه تفکیک ناپذیر شکار چیان بوده است .

در قبایل Menomini زنان همیشه در سبد کودکانشان پیوت حمل می کرده اند تا در موقع گوش درد کودکشان از آن استفاده کنند و در یک قبیله دیگر گزارش شده که آب کاکتوس را برای تقویت و نظافت پوست و مو روی سرشان می مالیدند .

پس از دیدن اثر این داروهای سنتی ساخته شده از کاکتوس ها درسرخپوستان، پزشکان در قرن نوزدهم علاقمند به قدرت شفا دهندگی کاکتوس پیوت شدند .  روز یکم ماه اوت 1896 سازمان پزشکی گزارش داد که "  مصرف دارو سا خته شده از پیوت به مقدار مناسب داری اثر شگفت انگیزی می باشد " و از آن به بعد برای بیماری های مختلفی مورد استفاده قرار گرفت مثل رنگ کوری و به عنوان ضد  spasmatic .  عصبانیت و بی خوابی و  همچنین برای آسم و "نرم شدن مغز" تجویز شد.

یکی دیگر از مواردی که پیوت برای درمان آن استفاده میشود ضعف بینایی و حتی کوری می باشد و همچنین برای کمک به نزدیک بینی و آستیگماتیسم مورد تجویز قرار گرفته است و از دیگر مواردی که امروزه مورد استفاده قرار می گیرد برای ایجاد استفراغ و شستشوی معده . محرک قلبی و ضد درد است .

بعد ها محققان در دانشگاه آریزونا در تحقیقات مدرن تر ، مواد بلورینی از Peyote که بصورت محلول در آب را به نمایش در آوردند که دارای فعالیت آنتی بیوتیکی بر علیه طیف وسیعی از باکتری ها بود و نام آنها را peyocactin گذاشتند و  آلمان ها به کمک این تحقیقات در سال ۱۹۲۰  یک دارو به نام تجاری Pellotine  با خاصیت ضد عفونی کنندگی به بازار عرضه کردنند و این شروع ساخت اولین داروها از کاکتوس پیوت بود که روز به روز با آزمایشات مدرن و دقیق تر زوایای پنهان قدرت دارویی این نوع کاکتوس روشن و توسعه یافت که این روند هنوز هم ادامه دارد .