درست است که آگاو ها از محبوب ترین ساکولنت ها نیستند و فقط اشخاص خاصی هستند که حاضرند 25 سال یا بیشتر برای دیدن گل یک گیاه صبر کنند. آگاو ها همیشه براحتی قابل شناسایی نیستند. پرورش اکثر آگاو ها بسیار آسان می باشد اگرچه بعضی از آنها مانند A. Attenuate که در سواحل کالیفرنیا زیاد دیده می شوند، نمی توانند بدون کمک گرما و سرمای غیر طبیعی محیط آریزونا را تحمل کنند .

تکثیر از طریق پیاز می تواند در کمترین زمان بیشترین تعداد گیاه را به شما بدهد، ولی این روش یک اتفاق نادر است و فقط بعضی از نوع ها قابلیت چنین کاری دارند . A. murpheyi  که بومی آریزونا می باشد معمولا پیاز تولید می کند.

در خیلی از مواقع بهترین روش تکثیر آگاو از طریق رشد بذر می باشد. بذر آگاو معمولا صاف و سیاه می باشد. من بعضی وقت ها بذرهایی با رنگ متفاوت(قهوه ای) هم برای کاشت داشته ام ، ولی معمولا ارزش امتحان کردن را ندارند. اندازه ی بذرهای آگاو دارای تنوع زیادی می باشد که معمولا به گیاه مادر بستگی دارند. کوچکترین بذری که من با آن کار کردم کوچکتر از 2 میلیمتر قطر داشت ، در حالی که بزرگترین آگاو مکزیکی که A. franzosini نام دارد بیش از یک سانتیمتر قطر دارد.در آگاو ها م مانند دیگر گیاهان هرچه بذر تازه تر باشد درصد جوانه ها بیشتر می شود.

ترکیب خاک من برای بستر کشت آگاو بسیار ساده می باشد: مقدار مساوی از خاک معمولی و گرانیت شکسته شده ی غربال شده . من بذر ها را به اندازه ی نصف قطرشان در خاک می گزارم اما فکر نمی کنم که این میزان دقت لازم باشد. آنها باید زیر سطح خاک باشند ولی خیلی نباید در عمق باشند. بعد از آن من معمولا درون ظرف با آب تقطیر شده یا آب باران سیراب می کنم. سپس سطح آن را با یک محلول ضد قارچ اسپری می کنم و ظرف را با نوار لاستیکی پوشش می دهم. سپس ظرف را کنار پنجره ای قرار می دهم که نور و گرمای غیر مستقیم دریافت کند(من از نورهای مصنوعی استفاده نمی کنم) و سپس منتظر می شوم تا طبیعت کار خودش را انجام دهد.

بعضی از بذرها بعد از 4 روز سبز می شوند ولی بیشتر آنها به 6 تا 8 روز زمان نیاز دارند. اگر گیاه ها بعد از دو روز شکل نگرفتند احتمالا هیچوقت شکل نخواهند گرفت.

جوانه زدن ها با یک برگ ساده شروع می شوند.پوسته ی خالی بذر که در بالای گیاه قرار می گیرد باعث می شود که در تشخیص نوع گیاه اشتباه شود. این پوسته ممکن است ماه ها بالای گیاه قرار داشته باشد تا اینکه بیافتد یا اینکه من از دیدن آن خسته شوم و آنرا جدا کنم. اندازه ی گیاهان در چند هفته ی اول زندگیشان بسیار متفاوت است که معمولا به اندازه ی بذر اولیه بستگی دارد. چند روز که از جوانه زدن گذشت حتی کوچکترین جوانه ها هم به سطح بسته بندی پلاستیکی خواهند رسید. بسته بندی باعث می شود که خاک در طول جوانه زدن بذرها مرطوب بماند. در کشت بذر آگاو می توان بعد از جوانه زدن پوشش را برداشت .

بعضی از گیاهان خیلی زود کج می شوند و میافتند ، برای جلوگیری از این امر من کمی ماسه به ظرف اضافه می کنم تا آنها را بالا نگه دارد. بعد از دو تا چهار هفته نگهداری، یک شکاف نزدیک برگ اول شکل می گیرد و قسمت بیرونیه آن به سمت دومین برگ می رود ، در این مرحله گیاه خیلی بیشتر شبیه یک آگاو می شود تا مراحل قبل ، ولی هنوز تیغ های حاشیه ای را ندارد. برگ سوم که نمایان می شود از برگ دوم پهن تر بنظر می رسد و دارای تیغ های حاشیه ای کوچکی است. زمانی که برگ سوم ظاهر می شود ، برگ وسطی زرد رنگ می شود و از بین می رود.در حقیقت آن برگ کار خودش را انجام داده است و باید نابود شود. من همیشه سعی می کنم خاک را مرطوب نگه دارم ، ولی بارها شده که ظرف جوانه ها به خاطر بی توجهی من چند روز خشک مانده و هیچ صدمه ای ندیدند. بذرها به شما می گویند که نور آنها زیاد است یا کم. در حالتی که نور آنها زیاد باشد به رنگ بنفش تمایل پیدا می کنند، و در صورتی که نور  کافی نباشد آنها حالت پریدگی پیدا می کنند. سعی کنید نور آنها را به صورت ناگهانی تغییر ندهید.

زمانی که سومین برگ نمایان شد گیاه شروع می کند که شبیه گیاه اصلی بشود. بدترین قسمت سپری شده است و از این مرحله به بعد کار آسانتر می باشد.